Google Ads API en MCP

Door Steven Hulzinga · Bijgewerkt 23 oktober 2026 · 13 min lezen

De Google Ads API is een manier voor programma's om gegevens uit je Google Ads-account te lezen en er wijzigingen in aan te brengen, zonder dat iemand de website opent. MCP is een standaard waarmee een AI-assistent zo'n koppeling kan gebruiken. Wie ze samenbrengt, kan een assistent vragen stellen als "hoe presteren mijn campagnes deze week?" en antwoord krijgen uit je eigen account. De officiële server van Google doet dat alleen lezend. Dit artikel legt uit wat je daarvoor nodig hebt, waar het misgaat en wanneer je het beter niet zelf bouwt.

Wat de Google Ads API is

Een API is een stopcontact voor software. Je account bestaat voor jou uit schermen en knoppen. Voor een programma bestaat het uit een reeks opdrachten: haal de kosten van gisteren op, geef de lijst campagnes, zet dit budget op dat bedrag. De Google Ads API bundelt die opdrachten. In de documentatie van Google staat onder andere welke dienst je gebruikt om "an object" te wijzigen en welke om een object met zijn prestatiecijfers op te halen. Lezen en wijzigen zijn dus aparte onderdelen, en dat verschil komt verderop terug.

Een programma mag niet zomaar in je account. Google gebruikt daarvoor OAuth 2.0, het principe achter "inloggen met Google". Volgens Google laat dat een app bij je account komen "without having to handle or store the user's login info". Je geeft toestemming, de app krijgt een sleutel en je wachtwoord blijft van jou. Die toestemming kun je later weer intrekken op de pagina met machtigingen van je Google-account.

De API bestaat al jaren en is vooral gebouwd voor ontwikkelaars: bureaus, rapportagetools en bedrijven die campagnes in grote aantallen beheren. Nieuw is dat je er via een AI-assistent in gewone taal mee kunt praten.

Wat MCP is

MCP staat voor Model Context Protocol. De beschrijving op modelcontextprotocol.io: "an open-source standard for connecting AI applications to external systems". AI-toepassingen "like Claude or ChatGPT" kunnen er verbinding mee maken met gegevensbronnen en tools. De site vergelijkt het met een USB-C-poort: één standaardaansluiting in plaats van voor elk apparaat een eigen kabel.

Voor jou komt het hierop neer. Een AI-assistent weet niets van je account. Met MCP kan hij een koppeling gebruiken die iemand heeft ingericht en die bij jouw gegevens kan. De assistent bedenkt welke opvraging bij je vraag past, de koppeling voert die uit en de assistent maakt er een antwoord van. De koppeling heet een MCP-server. De bredere belofte van MCP is volgens dezelfde pagina dat AI-toepassingen toegang krijgen tot gebruikersgegevens en "take actions on the user's behalf when necessary". Of een koppeling alleen mag kijken of ook mag handelen, hangt dus van die ene server af. Daar zit het grootste risico, en daarom staat het hieronder apart.

De officiële server van Google leest alleen

Google heeft een eigen Google Ads MCP-server uitgebracht. De ontwikkelaarspagina noemt hem "a standardized bridge to the Google Ads API, which lets AI agents analyze and retrieve campaign data using natural language". In de specificaties staat: "Mode: Read-only (current release)". Verderop nog scherper: "This implementation is strictly read-only. It cannot modify bids, pause campaigns, or create new assets."

De server heeft drie hulpmiddelen, in de toelichting van het project op GitHub (de README):

1. Een lijst van de accounts waar de ingelogde gebruiker bij kan.
2. Een zoekopdracht die gegevens over het account ophaalt.
3. Een hulpmiddel dat uitlegt welke velden je per onderdeel, zoals een campagne, kunt opvragen.

Google noemt als voorbeeldvragen "How many active campaigns do I have?" en "How is my campaign performance this week?". Wil je liever dat een assistent wijzigingen voorbereidt, dan verwijst Google naar een ander hulpmiddel, de Google Ads API Developer Assistant. Die genereert volgens Google programmacode voor wijzigingen. Dat is een stap voor ontwikkelaars, niet voor iemand die een assistent in de chat wil laten werken.

Houd daarbij twee dingen in het oog. De server is open source en draait in Python, dus iemand moet hem installeren en onderhouden. En Google schrijft in diezelfde toelichting dat elke aanvraag aan Google Ads een extra kenmerk meekrijgt (een header, een stukje gegevens dat meereist) waarmee Google gebruiksgegevens verzamelt: "this data is used to improve the product".

Wat je ermee kunt: rapporteren, controleren, voorstellen

Met alleen-lezen toegang kun je drie dingen doen.

Rapporteren. Je vraagt in gewone taal om cijfers: kosten per campagne, resultaten van de afgelopen zeven dagen, uitgaven per apparaattype. Google geeft zelf dat laatste voorbeeld: een rapport van de campagnes met de hoogste uitgaven, uitgesplitst naar apparaat, voor de laatste zeven dagen. Je hoeft geen tabellen te exporteren.

Controleren. Je stelt vragen waarop je een lijst als antwoord verwacht. Welke campagnes staan actief? Welke geven geld uit zonder dat er een aanvraag of verkoop uit komt? Dat is een voorbeeld van een vraag, geen belofte: of de assistent het goede onderdeel opvraagt en het juist samenvat, hangt af van de assistent en van hoe je de vraag stelt. Controleer cijfers die ertoe doen altijd in Google Ads zelf.

Voorstellen. Een assistent kan uit wat hij ziet een voorstel formuleren: dit zoekwoord lijkt te veel te kosten, dit budget loopt vroeg leeg. Een voorstel is een tekst. Wat je daarmee doet, blijft aan jou, of aan degene die je account beheert. Dat het bij een alleen-lezen server zo werkt, is geen toeval maar het ontwerp.

Wat de officiële server niet doet, is wijzigen. Dat is voor de meeste ondernemers goed nieuws: de assistent kan je account niet leegtrekken of een campagne pauzeren omdat hij een getal verkeerd las.

Wat je nodig hebt

De lijst is korter geworden. Tot september 2026 had je een developer token nodig, een toegangscode voor ontwikkelaars die je aanvroeg in een manageraccount. Volgens Google zijn die tokens op 9 september 2026 uitgefaseerd. De toegang hangt nu aan een Google Cloud-project, een eigen omgeving in Google Cloud, het platform waarop Google zijn ontwikkelaarsdiensten draait. Google schrijft: "You no longer need a developer token or a Google Ads manager account to get started."

Dit is wat er overblijft:

1. Een Google Cloud-project waarin de Google Ads API is aangezet. Dat geeft in eerste instantie toegang tot testaccounts, accounts die geen echte advertenties tonen.
2. Toegang tot echte accounts. Daarvoor vraag je het niveau Explorer aan op de overzichtspagina van de API in Google Cloud. Google beschrijft de beoordeling als "automated review and approval in most cases". Explorer staat "up to 2,880 operations per day" toe op echte accounts, "sufficient for most developers to get started with the API and build basic automation". Basic en Standaard gaan verder, maar vragen onder meer merkverificatie en bij Standaard een uitgebreide controle.
3. Inloggegevens, via OAuth of een robotaccount (Google noemt dat een service account). Met OAuth log je in met een Google-account dat bij het Ads-account kan.
4. Een manageraccount, soms. Heb je toegang tot je account via een manageraccount, dan kun je dat ID opgeven. Verplicht om te beginnen is het niet meer.

Let op: Google spreekt zichzelf hier tegen. De OAuth-pagina, bijgewerkt op 14 oktober 2026, zegt nog dat naast OAuth "a developer token is also required". De toelichting van de server op GitHub noemt het token "optional". De pagina over het token en de MCP-handleiding zeggen dat het is vervallen. Ga uit van de nieuwste pagina's, maar controleer de handleiding op de dag dat je begint. Blogs van vóór september zijn verouderd: de bijdrage van Azarian uit augustus 2024, de eerste in de zoekresultaten voor "google ads api", noemt het token nog "essential".

De beperkingen van Explorer tellen mee. Google houdt daar onder meer het aanmaken van accounts, gebruikersbeheer, de planningstools voor zoekwoorden en facturatie buiten. Heb je daar iets mee voor, dan heb je een hoger niveau nodig.

De risico's: wie mag wat wijzigen

Een MCP-server leest uit je account, maar stuurt die gegevens ook ergens heen. Google zegt het in de toelichting bij de software zelf: "The MCP Server will expose your data to the Agent or LLM that you connect to it." Met LLM bedoelt Google het taalmodel achter de assistent. Bedragen, campagnenamen en zoektermen komen bij de AI-dienst terecht die je gebruikt. Lees dus voordat je begint wat die dienst met gegevens doet.

Drie vragen om vooraf te beantwoorden:

1. Mag de koppeling alleen lezen? De officiële server mag dat, volgens Google. Bij een server van iemand anders geldt dat niet vanzelf (zie hieronder). Wil je de rem nog steviger, geef de gebruiker die inlogt dan het toegangsniveau Alleen-lezen in je account. In de interface van Google Ads kan dat niveau volgens het Helpcentrum geen campagnes bewerken, terwijl Standaard en Beheerder dat wel kunnen. Wat dat voor een koppeling via de API doet, staat niet op de pagina's die ik las. Zie het als extra voorzorg, niet als garantie.
2. Wie keurt een wijziging goed? Is er een koppeling die wel mag wijzigen, spreek dan af dat een mens elke wijziging eerst ziet en goedkeurt. Een assistent kan een voorstel overtuigend opschrijven en toch fout zitten.
3. Wat gebeurt er als het misgaat? Google waarschuwt bij scripts dat "wijzigingen in uw scripts niet ongedaan kunnen worden gemaakt". Voor een koppeling via de API heb ik zo'n zin niet gevonden. Ga er daarom niet van uit dat je een verkeerde wijziging in één klik terugdraait.

Een vierde risico zit in het hosten. Zet je de server op internet, bijvoorbeeld bij Google Cloud Run zodat meerdere mensen of programma's erbij kunnen, dan beschrijft Google een valkuil. Laat je de inlogsleutels van de server weg terwijl hij voor iedereen bereikbaar staat, dan komt de server volgens Google terug op zijn standaardinlog en is het resultaat "exposing the container's service account credentials to unauthenticated callers". De container is het pakket waarin de server draait. Zonder jargon: de inloggegevens van de server liggen dan open voor iedereen die het adres kent. Dat is een instelling die een ontwikkelaar goed moet doen. Voor een ondernemer die dit in een middag wil uitproberen, is dat een reden om het lokaal op één computer te houden of het niet zelf te doen.

Servers van anderen

Naast die van Google bestaan er veel MCP-servers van derden. Meerdere resultaten in de zoekresultaten voor "google ads mcp" zijn zulke servers. Eén voorbeeld: de lijstpagina bij Mcpmarket beschrijft een server die toegang geeft tot "Google Ads data and management capabilities" en die onder meer "API endpoints for budget, keyword, and ad group management" biedt. Dat zijn functies die voorbij kijken gaan.

Dat hoeft niet slecht te zijn. Het betekent dat je zelf moet nagaan wat zo'n server mag, wie hem onderhoudt en wat hij met je gegevens doet. Een paar vragen die je kunt stellen:

- Staat in de beschrijving of hij alleen leest of ook wijzigt, en kun je het wijzigen uitzetten?
- Weet je wie hem heeft gemaakt, en wordt hij nog bijgehouden?
- Waar draait hij: op jouw computer of bij een ander, en welke sleutel van je account ligt daar?
- Kun je de toegang intrekken zonder dat je alles opnieuw moet instellen?

Automatiseren zonder eigen koppeling

Wil je alleen terugkerend werk automatiseren, dan heb je niet altijd de API of een MCP-server nodig. Google Ads heeft eigen mogelijkheden. Met scripts kun je volgens Google "geautomatiseerde wijzigingen aanbrengen in uw Google Ads-account", al staat daar de waarschuwing bij dat die wijzigingen niet ongedaan zijn te maken. Heb je geen ervaring met scripts, dan wijst Google op geautomatiseerde regels. Wat scripts doen en waar ze ophouden, staat in Google Ads scripts.

Verwar een eigen koppeling ook niet met de AI die Google zelf in je account zet. AI Max is volgens Google geen apart campagnetype maar een laag op je zoekcampagnes. Die draait in Google Ads zelf; een MCP-koppeling is iets wat jij of iemand anders erbij zet.

Wanneer je het beter niet zelf bouwt

Ga uit van het eerlijke antwoord: voor de meeste ondernemers is het niet de moeite. Een paar situaties waarin je het laat staan of laat doen:

- Je hebt niemand die code en inloggegevens beheert. De server is Python-software met sleutels erbij. Zonder iemand die dat onderhoudt, werkt het tot de eerste verandering en daarna niet meer. Google past de toegangsregels aan, zoals in september 2026.
- Je wilt dat de assistent wijzigt. Dan krijg je te maken met schrijfrechten, goedkeuring en de vraag wat er gebeurt bij een fout. Dat is geen weekendproject.
- Je account is groot of gevoelig. Bedragen en zoektermen gaan naar een AI-dienst. Dat wil je bewust beslissen, niet bij toeval.
- Je wilt een vast ritme, geen losse vragen. Een assistent beantwoordt wat je vraagt. Niemand kijkt dagelijks of er iets afwijkt, tenzij jij dat elke dag vraagt.
- Je hebt geen specifieke vraag. "Doe iets met AI" is geen reden. Eén probleem dat je nu met de hand oplost, wel.

Wil je het toch proberen, begin dan klein: de officiële alleen-lezen server, lokaal, met een alleen-lezen gebruiker, op een account waar weinig op het spel staat.

Hoe wij ernaar kijken

Otomyze is Google Ads-beheer met controles die elke dag naar je account kijken, met automatiseringen en AI. Een specialist beoordeelt de meldingen, beslist wat er moet gebeuren en voert dat door. Er gaat niets automatisch in je account. Elke week krijg je een update in gewone taal over wat er veranderde en waarom, zoals in hoe het werkt staat. Bij Otomyze richt je zelf niets in: je geeft toegang tot je account en een specialist doet de rest.

Wil je weten waar je account nu staat voordat je iets bouwt, dan kijkt een specialist mee met de gratis audit, zonder verplichting.

Veelgestelde vragen

Wat is de Google Ads API?
De manier waarop programma's gegevens uit een Google Ads-account lezen en er wijzigingen in aanbrengen. Je geeft het programma toestemming via OAuth, en je kunt die toestemming later intrekken.

Wat is een Google Ads MCP-server?
Een koppeling die een AI-assistent via de standaard MCP laat praten met je Google Ads-account. De officiële server van Google is volgens Google alleen-lezen.

Kan de officiële server mijn campagnes wijzigen?
Nee. Google schrijft dat hij "cannot modify bids, pause campaigns, or create new assets". Een server van iemand anders kan meer, en dan moet je zelf nagaan wat hij mag.

Heb ik nog een developer token nodig?
Volgens Google niet meer: die zijn op 9 september 2026 uitgefaseerd en de toegang hangt aan je Google Cloud-project. Sommige Google-pagina's noemen het token nog, dus lees de handleiding van de dag zelf.

Kan ik dit zelf instellen zonder programmeren?
Voor de officiële server heb je Python, een Google Cloud-project en inloggegevens nodig. Zonder iemand die dat kan beheren, kies je beter voor een andere weg, zoals scripts, regels of een specialist.

Steven Hulzinga

Google Ads-specialist

Steven Hulzinga werkt al meer dan zes jaar met Google Ads en beheerde accounts van €500 tot €300.000 per maand, voor meer dan 30 klanten. Hij is de specialist achter Otomyze.

Steven op LinkedIn ↗